خانه ام آتش گرفته ست, آتشی جانسوز. هر طرف می سوزد این آتش, پرده ها و فرش ها را, تارشان با پود. من به هر سو میدوم گریان, در لهیب آتش پر دود؛ وزمیان خنده هایم, تلخ, و خروش گریه ام, ناشاد, از درون خسته سوزان, می کنم فریاد, ای فریاد! ای فریاد!
اخوان ثالث
